Γράφει η Άβα Μπουλούμπαση

“Ξενούτσικος ψυχομαχεί στου καραβιού την πλώρη,
δεν έχει μάνα να τον κλαίει, κύρη να τον λυπάται,
ούτ' αδελφό, ούτ' αδελφή, ούτε κανένα φίλο” (παραδοσιακό του Πόντου)

Γράφει η Άβα Μπουλούμπαση

H Ιστορία χρειάζεται τον χρόνο και τον χώρο προκειμένου να γίνει αντιληπτή από τους ανθρώπους που ζουν μέσα σε αυτή και τη διαμορφώνουν (Koder). Η ιστορική θεώρηση βασίζεται κατά παράδοση στη χρονολογία ως δομικό στοιχείο, είναι ταυτισμένη με ημερομηνίες που την οριοθετούν και (θεωρείται ότι) την περιγράφουν.
Όμως είναι ο χώρος που της προσδίδει χαρακτήρα και ιδιαιτερότητα. Ο χώρος που σφραγίζεται και διαμορφώνοντας διαμορφώνει, ενδεχομένως και καθορίζει, τα ιστορικά γεγονότα...

Γράφει η Κάρεν-Καλίσα Χιώτη

Φέτος πέρασα το ορθόδοξο Πάσχα στην Βαρσοβία. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, 87,2 % των Πολωνών είναι καθολικοί και μόνο 1,3 % ορθόδοξοι. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας αναγνωρίστηκε αυτοκέφαλη το 1924 και προεδρεύεται από του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας κ. Σάββα. 

Σε ολόκληρη τη γη ζουν μέχρι σήμερα διασκορπισμένοι εκατομμύρια Έλληνες, και μεταξύ των χωρών με σημαντική παρουσία Ελλήνων μεταναστών είναι η Αργεντινή, χώρα την οποία είχα την τύχη να επισκεφτώ αρκετές φορές.

Μου γράφεις:

Κατά τη γνώμη μου μετά το 2000 και πιο πριν άλλαξαν σιγά σιγά τα δεδομένα παγκοσμίως στην ανάπτυξη της τεχνολογίας και στις επιπτώσεις της στην εργασία.

ΤΗΝ ΩΡΑ που η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να λάβει άμεσα μέτρα για την απασχόληση, το ασφαλιστικό και την ανεργία, έστω και αντίθετα με τις επιθυμίες των εργατικών συνδικάτων και τα ΜΜΕ εξακολουθούν να ασχολούνται με την περίπτωση του Αλβανού εφήβου, αναδεικνύοντας μια άλλη όψη της σημερινής πραγματικότητας, την παγκόσμια επικαιρότητα απασχολούν σχετικές ειδήσεις που φέρνουν επιτακτικά στην επιφάνεια το πρόβλημα της μετανάστευσης.

Η ιστορία της νεοελληνικής μετανάστευσης, με την έννοια της μετοίκησης είναι τόσο παλιά, όσο και η ιστορία μας. Για λόγους πού κατά καιρούς διαφοροποιούνται, οι Έλληνες “μοιάζει” πάντα να αποζητούν καινούριες πατρίδες με παραδοσιακούς προορισμούς τα παρευξείνια, τα ανατολικομεσογειακά, τα νοτιορώσικα και δυτικοευρωπαϊκά κέντρα, που έγιναν οι πυρήνες μιας ισχυρής διασποράς.